Kliknij tutaj --> 🎈 wysoko wrażliwe dziecko forum

Wysoko wrażliwe dziecko to osoba, która zupełnie inaczej przetwarza docierające do niego bodźce i odznacza się specyficznym sposobem przeżywania. WWO nie jest zaburzeniem psychicznym ani nieprawidłowością, jednak rodzi pewne trudności i niewygodę zarówno dla ludzi o wysoko wrażliwym usposobieniu, jak i osób przebywających w ich Autorką poniższego tekstu jest Elaine N. Aron i pochodzi on z książki „Wysoko wrażliwe dziecko”. Pamiętaj, że tego typu testy stanowią jedynie wskazówkę, a nie wyznacznik tego, czy Twoje dziecko jest wysoko wrażliwe. Odpowiedz na poniższe pytania, a następnie kliknij „Sprawdź”. Moje dziecko… 1. Łatwo się przestrasza Nadzwyczaj wrażliwe dziecko to nie lada wyzwanie dla każdego rodzica. W Internecie, dzięki opracowaniu amerykańskiej psychoterapeutki każdy może stwierdzić czy jego dziecko ma WWO – wysoko wrażliwą osobowość. Cechy dziecka WWO. Takie dziecko łatwo można przestraszyć, ma niezwykle delikatną skórę, Dziecko wysoko wrażliwe wychwyci nerwowy ton głosu, spojrzenie czy nawet jakiś określony ruch, które wywołają u niego niepewność. Zobacz również: "Przepracowałam swoje problemy na Jeśli nigdy nie spotkałaś osoby wysoko wrażliwej (lub nie wiedziałaś o tym), możesz nie wiedzieć, jakie są dla niej charakterystyczne cechy. Często, gdy mamy do czynienia z dzieckiem wysoko wrażliwym, na pierwszy rzut oka może nam się wydawać, że to maluch "trudny" lub "niegrzeczny". Oto 6 cech dzieci wysoko wrażliwych - to wcale nie oznacza, że są "trudne". Les Meilleurs Sites De Rencontre Belge. Pojęcie „wysoko wrażliwe dziecko” (WWD) zostało wprowadzone przez psycholog Elaine Aron, która podczas swojej praktyki psychologicznej zaobserwowała wyróżniające się zachowania dzieci, odbiegające od dotychczasowych norm ujętych w znanych klasyfikacjach i teoriach. Wysoko wrażliwe dziecko – czyli jakie? Zagadnienie poruszające kwestie wysoko wrażliwych osób bardzo szybko zyskało rozgłos i zainteresowanie. Wcześniej podobny temat poruszała Janet Poland. Sama badaczka podkreśla znaczenie zainteresowania się tym zagadnieniem, zwracając uwagę na przyszłe konsekwencje. Obrazowo przedstawia to następująco: „To głównie wychowanie decyduje o tym, czy wrażliwość będzie zaletą, czy też źródłem lęku”. Zagadnienie WWD jest stosunkowo nowe i dlatego trudno jest podać rzetelne odniesienia do zweryfikowanych badań. To jednak, co zaciekawia w tej koncepcji, to wyraźnie odgraniczenie cech WWD od nieśmiałości. Dzieci, które według badaczki zaliczyć można do WWD, najczęściej: POLECAMY dłużej obserwują otoczenie i grupę rówieśniczą, zanim podejmą próbę nawiązania kontaktu; są bardziej „wyczulone” na nastawienie, jakie prezentują względem nich inni; szybciej oraz bardziej intensywnie reagują na sytuacje niż ich rówieśnicy, szybko wpadają w euforię lub doświadczają głębokiego smutku; zwykle proces adaptacji do zmian przebiega u nich wolniej niż u rówieśników; są bardziej podatne na silne, emocjonalne doznania, jak np. zranienia; chłopcy mogą reagować przesadną wstydliwością lub nieśmiałością w stosunku do swoich rówieśników, a dziewczynki częściej mogą reagować płaczem od swoich rówieśniczek; są także wyczulone na emocje innych, z łatwością odczytują nastroje oraz wszelkie emocjonalne znaczenie zawarte w komunikatach niewerbalnych (np. mimika, ton głosu); znacznie lepiej funkcjonują w mniejszej grupie rówieśników oraz pośród osób, które już znają; ich układ nerwowy jest szczególnie wrażliwy na bodźce; ich wyczulenie na ból jest znacznie silniejsze; przejawiają większą wrażliwość na tkaniny (np. metki przy ubraniu), zapachy i dźwięki; mogą być bardziej podatne na występowanie alergii pokarmowych. Pomimo tego, że zagadnienie WWD jest stosunkowo „młode” i trudno tutaj o jednoznaczną i merytoryczną interpretację, warto zwrócić uwagę na to, że sama obecność problemu sugeruje, jak ważne jest odpowiednie podejście do dzieci, które swoim zachowaniem demonstrują dużą wrażliwość. Dziecko wrażliwe a rodzice Rodzice dziecka przejawiającego cechę wysokiej wrażliwości zwykle stanowią dla niego najważniejsze, podstawowe źródło wsparcia i poczucia bezpieczeństwa. Oczywiście, można powiedzieć, że każde dziecko na etapie przedszkolnym jest związane ze swoimi opiekunami, niemniej w tym wypadku więź ta jest szczególnie silna. Można to zaobserwować przede wszystkim podczas treningu adaptacji dziecka w przedszkolu. Ten moment może być dla dziecka, jak i dla rodzica, szczególnie trudny, dlatego warto zagwarantować taki sposób, który będzie utrzymywał jak najwyższy poziom bezpieczeństwa i wspierał cały proces uczęszczania do placówki przedszkolnej. W jaki sposób wspierać dziecko wrażliwe w przedszkolu? Przede wszystkim warto zadbać o wykorzystanie wszelkich form i sposobów minimalizujących poczucie wrażliwości oraz lęku. Jednym z priorytetów pracy z dzieckiem jest opanowanie nowych sposobów radzenia sobie z emocjami. Wzbogacenie repertuaru zachowań, szczególnie w sytuacjach „trudnych” będzie dla dziecka szczególnie pomocne. STUDIUM PRZYPADKU Marek dołączył do przedszkolnej grupy we wrześniu. Jego proces aklimatyzacji w przedszkolu wydawał się poprawny, jednak nauczycielki zaniepokoiły się jego reakcjami na nieprzyjemne sytuacje. Reakcje chłopca były bardzo szybkie oraz intensywne. Często bywały niewspółmiernie wysokie w stosunku do działającego bodźca. Nauczycielki zaobserwowały, że w sytuacjach, w których Marek czuje się bezradny lub bezsilny (np. trudności w wykonaniu pracy plastycznej lub konieczność powtórzenia ćwiczenia), płacze lub zaczyna przejawiać zachowania agresywne. W domu podobne sytuacje także miały miejsce. Chłopiec jest dzieckiem bardzo emocjonalnym i szczególnie wrażliwym. W sytuacji gdy doświadcza trudnych sytuacji, wykorzystuje niekonstruktywny sposób radzenia sobie z rosnącym napięciem emocjonalnym. Aby poszerzyć repertuar sposobów radzenia sobie z emocjami u chłopca, warto zasięgnąć pomocy specjalisty, np. psychologa dziecięcego. Szczególnie istotna jest jednak wspólna praca rodziców/opiekunów i pedagogów. Każda sytuacja wychowawcza podopiecznego jest indywidualna i trzeba ją rozpatrywać także w indywidualnym kontekście, jednak można wyodrębnić kilka wskazówek dla nauczyciela pracującego w tego rodzaju sytuacjach, które mogą okazać się skuteczne. Wskazówki dla nauczyciela Okazywanie zrozumienia i wsparcia, szczególnie w sytuacji kiedy Marek wybucha płaczem. W takich momentach warto zainicjować rozmowę ukierunkowaną na przypominanie i rozwijanie pożądanych reakcji. Nie należy interpretować płaczu jako oznaki słabości, której należy się wstydzić i dążyć do jej eliminacji wszelkimi sposobami. Nie należy także stosować porównań (np. „Zobacz, w grupie starszaków nikt nie płacze”, „Popatrz, jak patrzą na ciebie inne dzieci”). W innym wypadku dziecko nie uczy się, jak zastępować płacz innym działaniem, a uczy się jedynie tłumić w sobie nieakceptowane emocje. Unikać nadawania etykiet i posługiwania się określeniami w rodzaju: „dziecko trudne”. Tego rodzaju określenia mogą mieć szkodliwy wpływ na dziecko nie tylko ze względu na to, że może ono utwierdzić się w pełnym przekonaniu, że takie już jest i nie można z tym nic zrobić, ale także ze względu na możliwość wystąpienia efektu Pigmaliona1 – potocznie nazywanego tzw. samospełniającą się przepowiednią. W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że nastawienie do danej osoby wpływa na podejmowane w stosunku do niej zachowania. Każda sytuacja wywołująca reakcję emocjonalną ma znaczenie i może być „wskazówką” dla podejmowanych kolejno działań edukacyjno-wychowawczych. Warto zwrócić na nią uwagę i w sytuacji „impas” zasięgnąć rady, opinii innego specjalisty, np. nauczycielki. Często ta sama sytuacja postrzegana z innej perspektywy może okazać się zupełnie inna i zwrócić uwagę na pomijany do tej pory aspekt. Uważność na wszelkie przejawy zmian zachowania i nagradzanie za podejmowany przez dziecko wysiłek. Warto aprobować każdą próbę zmiany zachowania, również te, które nie okazały się skuteczne. Komunikaty od nauczycielki, np. „Widzę, że próbowałeś”, są dla dziecka sygnałem, że nauczycielk... Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników. Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz bezpłatne konto lub zalogujesz się. Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych. Załóż bezpłatne konto Zaloguj się Autor zdjęcia/źródło: Photo by Ryan Fields on Unsplash Rodzice wysoko wrażliwych dzieci wiedzą, że czasem zwyczajne czynności i wydarzenia mogą być dla nich wręcz nieznośne. Jak pomóc małym wrażliwcom? Wysoko wrażliwe dzieci są wyjątkowe, a jednocześnie spotykają się z wieloma trudnościami w otoczeniu. Gorzej mogą reagować na hałas, na stres, na zmianę rutyny. A co za tym idzie o wiele łatwiej ulegają przestymulowaniu. Mogą stać się wówczas zmęczone, rozdrażnione czy zdekoncentrowane. Jak pomóc małemu wrażliwcowi? Znamy kilka skutecznych sposobów! Zadbaj o stałość – rutyna pomaga czuć się bezpiecznie Zadbaj o to, żeby maluch zawsze wiedział, co będziecie za chwilę robić, albo gdzie idzie. Pomoże mu to odczuwać mniejsze napięcie emocjonalne, a co za tym idzie – łagodniej reagować na zmianę. Jeśli na przykład zaczyna szkołę, warto udać się do niej wcześniej i pokazać dziecku, gdzie będzie chodziło albo kto będzie jego wychowawcą. Nie zaskakuj dziecka nagłymi zmianami planów, a jeśli jest to niezbędne, zawsze z nim o tym rozmawiaj. Zapobiegaj przestymulowaniu Ponieważ wrażliwe dzieci pobierają więcej informacji ze swojego otoczenia i są na nie bardziej reaktywne, odrobina prewencji jest wręcz niezbędna. Dla niemowląt może to oznaczać, że ich miejsce do spania będzie bardzo ciche. Dla dzieci starszych, że po bardzo aktywnej zabawie następuje chwila wyciszenia w ramionach mamy czy np. podczas wspólnego rysowania. Starszakom warto ograniczyć czas korzystania z urządzeń elektronicznych i ekranów. Badania wskazują, że do drugiego roku dzieci nie powinny korzystać z nich wcale, a potem do rozpoczęcia szkoły czas nie powinien przekraczać jednej godziny. Wspieraj dziecko i nie krytykuj Wrażliwe dzieci czują wszystkie swoje emocje nieco bardziej, dlatego warto unikać tych negatywnych. Nie zawstydzaj dziecka i nie krytykuj, jeśli coś mu nie wychodzi, bo wrażliwiec zapamięta to na długie lata. Zamiast tego wspieraj je, pamiętaj o jego potrzebach emocjonalnych i daj mu umiejętności samodzielnego radzenia sobie z nieuniknionymi wyzwaniami życiowymi. CZYTAJ TEŻ >> Domowe sposoby na ból gardła u malucha Dziecko wysoko wrażliwe to wyzwanie współczesnej edukacji i współczesnego rodzicielstwa. Naukowe badania pozwalają nam rozumieć więcej i wiedzieć więcej, dzięki czemu to, co przyjmowane było na karb “przesady”, “marudzenia” czy “błędów wychowawczych”, dziś ma swoje biologiczne uzasadnienie i powinno stanowić podstawę do wyboru oddziaływań wychowawczych, jakie kierujemy do naszego dziecka. Dziecko wysoko wrażliwe a świadomość społeczna Wysoko wrażliwe dziecko stanowi fakt. Tak samo jak społeczeństwo potrzebowało czasu, aby zrozumieć, że dysleksja to nie lenistwo, że zaburzenia integracji sensorycznej to nie marudność, tak samo świat – polski parenting i polska pedagogika – potrzebują czasu i bodźca, by zrozumieć, że wysoko wrażliwe dziecko funkcjonuje inaczej. Wymaga od nas dostosowanego działania, by rozwinąć swój potencjał. Boli mnie i porusza, że wysoka wrażliwość bywa tak bardzo niezrozumiana i definiowana jako błąd wychowawczy rodziców lub manipulacja ze strony dziecka. Często dzieciom wysoko wrażliwym przypisuje się skłonności do przesady i dramatyzowania. Często ich płacz, poruszenie i milionowe pytanie pełne niepokoju bywa zignorowane. A to jest fatalny błąd w postępowaniu i zagrożenie dla wysoko wrażliwych dzieci. Co więcej, coraz więcej badań skłania ku ku tezie, że wysoka wrażliwość może być dziedziczona. Co to implikuje? Za kurtyną mamy rodzica, który doświadcza tych samych trudności. Jego wysoka wrażliwość może być wsparciem, ale jego tendencja do przestymulowania czy np. rozdrażnienia – już nie. Dziecko wysoko wrażliwe – cechy E. Aron opisuje cztery główne grupy cech, które wskazują na wysoką wrażliwość dziecka. Określa je akronim DOES. Cechy dziecka wysoko wrażliwego: D (depth of processing) – głębokie przetwarzanie Głębokie przetwarzanie jest niemalże kwintesencją i punktem wyjścia w rozumieniu osób wysoko wrażliwych. Badanie prowadzone przez J. Jagiellowicz pokazały, że wysoka wrażliwość przełamuje bariery wychowania kulturowego. Badanie E. Aron i B. Acevedo udowodniło, że wysoka wrażliwość nie tylko jest częściowo dziedziczona, ale także znajduje swoje odzwierciedlenie w pracy mózgu, co widoczne jest w aktywności mózgu w badaniach fMRI. Co pokazują te badania: Fakty: osoby wysoko wrażliwe w badaniach pokazują większą aktywność mózgu (większy przepływ krwi) w strukturach odpowiedzialnych za empatyzowanie, głębokie przetwarzanie, planowanie działania reakcje są silniejsze zarówno w sytuacjach związanych pozytywnych jak i trudnych emocji (radości, smutku) mechanizmy pamięciowe osób wysoko wrażliwych prezentują tendencję do silniejszego zapamiętywania – mniej bodźców jest ignorowanych, więcej zapamiętywanych i przetwarzanych połączenia mózgowe odpowiedzialne za regulację emocji i bodźców są słabsze, co przekłada się na doświadczanie przestymulowania, przebodźcowania większa aktywność części mózgu zwanej wyspą, która odpowiada za świadome przetwarzanie Przykłady: dziecko na podstawie wskaźnika z przeszłości wyciąga wnioski o teraźniejszości z trudem podejmuje decyzje (rozważa wiele opcji) zadaje pytania wskazujące na głębokie rozważanie tematu posługuje się bogatym słownictwem, zapamiętuje nowe słowa pozwalające opisać mu rzeczywistość analizuje, przetwarza w sposób bardziej złożony mniej ufnie podchodzi do nowych sytuacji, najpierw rozważa je z kilku perspektyw Głębokie przetwarzanie różni się od postawy lękowej. Czym? Wyjaśnia to wystąpienie. Jego pierwsza trasmisja odbędzie się o godzinie 18:00 – dołącz do wydarzenia TUTAJ. O (overstimulation) – łatwość ulegania przestymulowaniu Badania (np. Gerstenberg, 2012) pokazują, że osoby wysoko wrażliwe są zdecydowanie bardziej wyczulone na bodźce płynące z otoczenia. Przekłada się to na szybsze i lepsze wykonanie wybranych zadań, ale także – wyższy poziom stresu! To sprawia, że w pewnym momencie doświadczają przeładowania. Przybiera ono obraz wycofania się, złości, zmęczenia lub frustracjia. Jak przejawia się u dziecka? intensywne przetwarzanie, wrażliwość na nowość powoduje zmęczenie psychiczne i fizyczne przestymulowanie przekłada się to na szybsze zmęczenie, nadmierne pobudzenie lub zestresowanie trudności w zasypianiu, labilność, potrzeba rozładowania emocji, nocne spacery po intensywnym dniu\ frustracje sensoryczne: za zimno, za gorąco, drapiące ubranie, ziarenko piasku w bucie wrażliwość na bodźce społeczne, np. stres przed publicznym wystąpieniem unikanie gier zespołowych unikanie głośnych przyjęć, dużej ilości ludzi. Czy te symptomy przypominają Ci zaburzenia integracji sensorycznej? Jednak – granica między nimi jest znacząca. Jak to różnicować? Opowiadam podczas wystąpienia, którego premiara nastąpi 2022 r. – dołącz do niego TUTAJ. Przykłady: E (emotional reactivity) – reaktywność emocjonalna Przeprowadzone badania wykazują, że silniejsza reakcja w mózgu osób badanych, określanych jako wysoko wrażliwe, pojawia się nie tylko na etapie wstępnego opracowania bodźca, ale także w momencie jego przetwarzania. Jakie reakcje wskazują na zwiększoną reaktywność emocjonalną? Przykłady: silne reakcje na błąd “czytanie w myślach” – wrażliwość na sygnały wysyłane przez inne osoby szybkie wzruszenia wysoki poziom emapatii i współczucia. S (subtle stimuli) – wyczulenie na subtelne bodźce Reaktywność osób wysoko wrażliwych przekłada się nie tylko na ich odpowiedź na bodźce wychwytywane naturalnie przez wszystkich, ale także na zwiększoną czujność w wychwytywaniu subtelnych bodźców z otoczenia. Dziecko wysoko wrażliwe reaguje na drobne sygnały. Przykłady: zauważanie drobnych zmian: w otoczeniu, w wyglądzie osób z otoczenia dziecka dostrzeganie subtelnych sygnałów świadczących o emocjach – mimiki, gestów, sygnałów emocji wrażliwość na dźwięki z otoczenia nadwrażliwość na światło wrażliwość na wybrane struktury wrażliwość zapachowa dostrzeganie podobieństw pomijanych przez osoby o innej wrażliwości. Dziecko wysoko wrażliwe – test i kwestionariusz Najbardziej zaangażowana badaczka w losy wiedzy na temat osób wysoko wrażliwych stworzyła kwestionariusz, który pomaga rodzicom w ocenie, czy ich dziecko jest wysoko wrażliwe. Autorem tych wskaźników jest E. Aron i zgodnie z jej instruktażem – więcej niż 13 twierdzących odpowiedzi lub przynajmniej dwie, stanowiące dominujące cechy, stanowią o wysokiej wrażliwości dziecka. Jednak – jak podkreśla sama badaczka – kwestionariusz nie dostarcza odpowiedzi definitywnych. Jakie pytania zawiera test? Czy Twoje dziecko: łatwo się zaskakuje, przestrasza; skarży się na strukturę ubrań: szorstki materiał, szwy w skarpetkach lub metki na skórze woli to, co znane; zwykle nie lubi wielkich niespodzianek uczy się lepiej od delikatnej korekty niż z mocnej kary wydaje się czytać w moich myślach używa poważnych słów na swój wiek zauważa najmniejszy nietypowy zapach ma inteligentne poczucie humoru wydaje się bardzo intuicyjny trudno zasnąć mu po ekscytującym dniu nie radzi sobie dobrze z dużymi zmianami chce zmienić ubranie, jeśli jest mokre lub zapiaszczone zadaje mnóstwo pytań jest perfekcjonistą zauważa cierpienie innych preferuje cichą zabawę zadaje głębokie, prowokujące do myślenia pytania jest bardzo wrażliwy na ból przeszkadzają hałaśliwe miejsca zauważa subtelności (coś, co zostało poruszone, zmiana wyglądu osoby itp.) zastanawia się, czy jest bezpiecznie, zanim wspina się wysoko działa najlepiej, gdy nie ma obcych czuje rzeczy głęboko. Wysoko wrażliwe dziecko – szanse i zagrożenia Bycie wysoko wrażliwym wiąże się z balansowaniem po osi szans i zagrożeń: Szanse: jest sprytnym, czujnym obserwatorem szybko się uczy jest kreatywne nawiązuje głębokie więzi jest wrażliwe na sugestie innych, współpracujące jest empatyczne doskonale rozumie innych i wie co powiedzieć jest wrażliwe na piękno przeczuwa, wspiera się intuicją. Zagrożenia: doświadcza przestymulowania i przemęczenia twój smutek, złość i inne trudne emocje niemalże współodczuwa – to bywa trudne szczególnie dla małego dziecka bywa nieufne, potrzebuje czasu na obserwacje ma trudności w podejmowaniu decyzji: rozważa wiele opcji i możliwości jest bardzo wrażliwe na sygnały społeczne: spojrzenia, ocenę, krytykę werbalną i niewerbalną przeżywa, przetwarza, rzadko coś ignoruje współczuje – cierpi, gdy inni cierpią dzieci wysoko wrażliwe częściej cierpią na problemy behawioralne, na przykład na lęki i depresję, doświadczają nadmiernej płaczliwości, objawów fizyczne niewyjaśnione medycznie, a także problemów ze snem, jedzeniem i piciem, w porównaniu do ich mniej wrażliwych rówieśników (Boterberg, 2016) Jak wspierać dziecko wysoko wrażliwe? Zaakceptuj fakt To cenne, żeby przyjąć istnienie tego sposobu funkcjonowania za fakt. Dzieci wysoko wrażliwe są i potrzebują nas, a w zależności od bodźców, które je otaczają – liczebności grupy, charakteru grupy i innych – ich wysoka wrażliwość może się różnie objawiać. Dziecko woli siedzieć z tyłu? Nie chce odpowiadać na forum? Nie chce grać w gry zespołowe? Rozwleka wypowiedzi i nie może zebrać wszystkich myśli? Irytuje się i płacze? Obraz różni się, bo środowisko i bodźce różnią się. Zrozum znaczenie Wysoka wrażliwość to szansa i potencjał, który dziecko może wykorzystać. Jednak przy negatywnym wpływie osób z najbliższego otoczenia, ta szansa może stać się klątwą. Wrażliwość na ocenę innych, krzyk, wielokrotne powracanie do przykrych wrażeń – to wszystko po latach może owocować trudnościami, które przyszły wysoko wrażliwy dorosły pokonywać będzie z terapeutą. Potwierdzaj swoją akceptację Dzieci wysoko wrażliwe po długim czasie przeżywają jeszcze, gdy ktoś podniósł na nie głos, skrytykował, zirytował się na nie. Takie dzieci wymagają wielokrotnych zapewnień drugiej osoby o jej pozytywnych emocjach i pozytywnym nastawieniu. Jeśli więc między Wami doszło do wymiany słów, które naruszyły dziecięcą pewność siebie, zadbaj o to, by zniwelować ich efekt. Daj czas Ta pogłębiona analiza wymaga czasu na obserwację i czasu na odpoczynek przemęczonego układu nerwowego. Daj dziecku czas na zbadanie otoczenia, nie wywieraj presji, pozwól zrozumieć jak działa dana grupa i czego się po niej spodziewać. Pozwól decydować – “Nie masz ochoty wziąć udziału? Jasne, będzie nam miło, jeśli po prostu siądziesz z nami i posłuchasz”. Nie okazuj zniecierpliwienia i niezadowolenia, bo dla wysoko wrażliwego dziecka to naprawdę wielka kara. Bądź delikatny Wysoko wrażliwe dzieci czynią zdecydowanie lepsze postępy i weryfikują swoje zachowanie, gdy są delikatnie pouczone. Ostra krytyka, zawstydzanie, surowa konsekwencja nie sprzyjają żadnemu dziecku, a dziecko wysoko wrażliwe potrafią dogłębnie skrzywdzić. Komunikuj bez oceniania – zarówno pochwały jak i kary nie są tym, czego Wam trzeba. Przeczytasz o tym TUTAJ. Dostrzegaj Wysoko wrażliwe dzieci niekoniecznie chętnie dzielą się odpowiedzią na forum. To nie oznacza, że nie mają nic do powiedzenia. Warto dostarczyć możliwości podzielenia się swoimi myślami w sytuacji innej niż na forum, warto proponować pracę w małych zespołach – bezpiecznych dla dziecka. Korzystaj z przyjaźni Wysoko wrażliwe dzieci często nawiązują głębokie przyjaźnie. To wiąże się z kryzysami, ponieważ już na etapie przedszkolnym takie dzieci może smucić do łez na przykład fakt, że koleżanka nie poświęciła im dostatecznie dużo uwagi. Jednak – to właśnie ta przyjaciółka może być pomostem do innych relacji. Jeśli dziecko otworzyło się na tę relację możesz powiększać grupę znajomych zapraszając do zespołu kolejne dziecko. Ograniczaj dystraktory i stresory Muzyka w tle, duża grupa, pośpiech i napięty grafik, kłótnie, które słyszy dziecko, podniesiony głos – to wszystko stanowi dla dziecka ciężar i przeszkodę, które przełożą się na funkcjonowanie dziecka. Dlatego planuj dzień i wizualizuj to dziecku! Możesz wykorzystać kilkadziesiąt kolorowych ilustracji, które zawarte są w publikacji TUTAJ. Wyciszaj w zabawie Zabawa to język, którym porozumiewają się wszystkie dzieci. Zabawa może pobudzać, ale również może wyciszać. Może korzystać z cyfrowych technologii, a może wykorzystywać proste przedmioty, co dodatkowo rozwinie kreatywność dziecka. Niezwykle wspierający jest ten zestaw zabaw – zarówno w domu, jak i w przedszkolu: ZAJRZYJ TUTAJ. DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ – webinar Zapraszam Cię serdecznie do udziału w webinarze, podczas którego odpowiem na wszystkie nurtujące pytania. Po wykupieniu dostępu otrzymujesz miesięczny dostęp – oglądasz wydarzenie wtedy, kiedy chcesz! ZOBACZ TUTAJ. Działaj profilaktycznie Brak pewności siebie, a także brak zrozumienia dla własnej wrażliwości i towarzyszące poczucie wstydu to przeszkody jakie bardzo często napotykają dzieci wysoko wrażliwe. Przeciwdziałaj – wspieraj rozwój pewności siebie, wspieraj wrażliwość, ucz jak rozumieć własne emocje. To wszystko będzie bardzo pomoce! Wsparciem będzie ta przestrzeń, którą tworzę na Instagramie TUTAJ, a także audiolektura tych podcastów TUTAJ. Źródła: Aron E., The Highly Sensitive Child, 2002 Acevedo, B. P., Aron, E. N., Aron, A., Sangster, M. D., Collins, N., Brown, L. L., The highly sensitive brain: an fMRI study of sensory processing sensitivity and response to others’ emotions. “Brain and behavior”, 2014 Boterberg, S., & Warreyn, P., Making sense of it all: The impact of sensory processing sensitivity on daily functioning of children, 2016 Lionetti, F., Aron, A., Aron, E. N., Burns, G. L., Jagiellowicz, & Pluess, M, Dandelions, tulips and orchids: evidence for the existence of low-sensitive, medium-sensitive and high-sensitive individuals, 2018 Slagt, M., et al., Sensory Processing Sensitivity as a Marker of Differential Susceptibility to Parenting. Developmental Psychology, 2018 Pani MoniaMonika Sobkowiak - jestem nauczycielką, neurologopedą, autorką gier i książek dla dzieci, rodziców i nauczycieli. Od lat pracuję z dziećmi i dzielę się wiedzą oraz doświadczeniem z rodzicami i nauczycielami. A dziś – mam przyjemność gościć tutaj Ciebie! Ubierasz rano dziecko do przedszkola, a ono w płacz, bo sweter go drapie, metka w tych majtkach przeszkadza, a rajstopy są za twarde? A może już dobrze wiesz, że Twoje dziecko ubierze się tylko i wyłącznie w te czarne spodnie i jedną jedyną bluzkę z Psim Patrolem? Potem zmęczona ubieraniem proponujesz śniadanie – i nie daj boże, żeby to było coś innego niż owsianka/kanapka z szynką/ budyń… Jesteś przygotowana, więc śniadanie odbywa się dość spokojnie, zabieracie się więc za zakładanie kurtki, a tu po raz kolejny okazuje się, że rękawiczki na sznurku z niewiadomych powodów są wrogiem numer jeden, a poza tym buty jeszcze nie do końca wysły po wczorajszym spacerze na deszczu, więc nawet nie ma opcji, żeby Twoje dziecko włożyło do nich nogi… Ale innych też nie chce założyć, bo codziennie zakłada właśnie te, i nie było akurat przygotowane na zmianę… Dziecko rozdrażnione, bo mu gorąco, bo nie ma butów, bo… Ty się już wkurzasz, bo wiesz dobrze, że to ostatni moment, żeby wyjść i się nie spóźnić… Twoja empatia do dziecka wisi na włosku i zasadniczo masz ochotę wrzasnąć „Ty rozwydrzony bachorze, założysz co ci powiem i to już, bo jak nie…!” Ale być może dla Twojego dziecka wszystko to co opisałam stanowi realny problem. Są bowiem na świecie ludzie, których system nerwowy odbiera bodźce całkiem inaczej niż cała „normalna” reszta społeczeństwa. I być może Twoje dziecko właśnie do tej grupy należy. Termin Wysoko Wrażliwa Osoba odkryłam już jakiś czas temu. W dodatku jak tylko go odkryłam, uderzyło mnie, że definicja WWO opisuje dokładnie mnie. W jaki konkretnie sposób – pisałam tutaj. Od tamtej chwili logiczne było dla mnie, że skoro są ludzie, którzy są wysoko wrażliwi, to muszę być też i dzieci, które są wysoko wrażliwe. W końcu ja sama byłam takim dzieckiem. I doskonale to pamiętam. Dlatego cieszę się, że na naszym rynku pojawiła się kolejna książka pani Elaine Aron, która od dawna już zajmuje się problemem WWO. Tym razem jest to książka całkowicie poświęcona dzieciom – „Wysoko Wrażliwe Dziecko. Jak je zrozumieć i pomóc mu żyć w przytłaczającym świecie.” I chociaż osobiście nie do końca zgadzam się ze wszystkimi zaleceniami autorki, to jednak cieszę się bardzo, że ten temat został poruszony. Im więcj będziemy wiedzieć na temat różnic między naszymi dziećmi, tym większa szansa, że przestaniemy je wszystkie wrzucać ciągle do jednego worka i szukać złotych metod i środków, które działają na każdego. A czemu nie ze wszystkim się zgadzam? Być może dlatego, że jak podaje książka – WWD tak naprawdę mogą się różnić pod wieloma względami i być może akurat w moim wypadku pewne rzeczy po prostu się nie sprawdziły. Dochodzą też kwestie ogólnie, takie jak podejście do kar i nagród, których na pewno nie podzielam z autorką. Mimo wszystko jednak uważam, że warto zajrzeć do tej książki. Szczególnie jeśli z jakiegoś powodu wydaje Ci się, że Twoje dziecko jest pod jakimś względem „przewrażliwione”. Czy Twoje dziecko jest WWD? Jeśli nie wiesz co kryje się pod terminem Wysoko Wrażliwe Dziecko i zastanawiasz się czy ta książką jest dla Ciebie (a w zasadzie dla Twojego dziecka) spróbuj zrobić ten test. Jest to kwestionariusz dla rodziców zamieszczony we wspomnianej już książce: Przy każdym z poniższych stwierdzeń zaznacz właściwą odpowiedź. Napisz „P” przy zdaniu, które jest albo było prawdziwe przez dłuższy czas w przeszłości lub jeśli jest „raczej prawdziwe” w odniesieniu do Twojego dziecka. Napisz „F” jeśli zdanie nie odnosi się do Twojego dziecka bądź odnosi się do niego w niewielkim stopniu. łatwo się przestrasza skarży się na gryzące ubrania, szwy w skarpetkach czy metki, które drapią jego skórę zazwyczaj nie lubi wielkich niespodzianek lepiej się uczy dzięki łagodnym wskazówkom, a nie surowym karom zdaje się czytać w Twoich myślach używa słów skomplikowanych jak na swój wiek wyczuwa nawet najdelikatniejszy niezwykły zapach ma inteligentne poczucie humoru zdaje się obdarzone intuicją z trudem zasypia po ekscytującym dniu niezbyt dobrze sobie radzi z dużymi zadaniami chce się przebrać jeśli jego ubranie jest wilgotne lub zabrudone piaskiem zadaje mnóstwo pytań jest perfekcjonistą zauważa cierpienie i stres innych ludzi preferuje spokojne zabawy zadaje głębokie i skłaniające do refleksji pytania jest bardzo wrażliwe na ból nie lubi hałaśliwych miejsc zauważa subtelności (że coś zostało przesunięte, zmianę w czyimś wyglądzie itd) zanim podejmie jakieś wyzwanie, zastanawia się czy jest to bezpieczne nalepiej funkcjonuje wtedy, gdy w jego otoczeniu nie ma obcych odczuwa wszystko bardzo głęboko Jeśli przy conajmniej 13 stwierdzeniach zaznaczyłaś odpowiedć „P”, to Twoje dziecko prawdopodobnie jest wysoko wrażliwe. Jeśli odpowiedzi „P” jest mniej, ale za to zachowania dziecka są w kilku punktach bardzo wyraźne, to również możesz swoje dziecko traktować jak WWD. I jak wyniki Waszych dzieci? Macie w domu WWD czy nie? Książkę „Wysoko Wrażliwe Dziecko. Jak je zrozumieć i pomóc mu żyć w przytłaczającym świecie” znajdziesz tutaj. Jeśli uważasz, że ten wpis może jeszcze komuś pomóc – udostępnij go znajomym. A jeśli masz do mnie jakieś konkretne pytanie, pisz pod wpisem lub na maila @ Pomogę, na ile będę umiała. Pamiętaj, że ja w ten artykuł włożyłam czas i pracę. Jeśli więc Ci się podoba i uważasz, że może się przydać komuś z Twoich znajomych – udostępnij go dalej. Takie udostępnienia i komentarze, to dla mnie znak, że moja praca nie idzie na marne. A jeśli jesteś na blogu po raz pierwszy – serdecznie zapraszam do zapoznania się z zakładką „Od czego zacząć czytanie bloga?” W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej. Polityka Prywatności CEiR PROMYCZEK (link)Zgoda

wysoko wrażliwe dziecko forum